In Den Ham is 't vetpot.

Ik lèzen in de kraante, det nen onbekenden
gever in den Ham 500 pond gesmölten beestevet
hef egeven an de diakens van beide karken
um uut te deelen.

Den gever in 'n Ham hef't mooi uutprakkezeerd,
Viefhonderd pond beestevet, de-s neet verkeerd!
Al krie-j gin geslikker, door goa-j neet an dood,
Mar zonder eets vet kan nen mèènsche neet good.
Noew krie'j oewe ribben is good weer in 't smeer,
Geleuft miej, oal' Hammer, dan kui-j tegen 't weer.
Dan stoa-j weer good stark, ok al geet 't oew um 't waand,
Al he-j dan gin stuk in de linkere haand.
Allichte he-j zelven nog boeskool verbouwd?
En a-j dan is good op de pöpperbuss' houwt,
Det spil deur de eerpel, good vet der biej in,
Miej duch, oale Hammer, dan is 't oew noa 't zinn'.
Of eerpel met wottel en siepel der deur,
Det voor is goodkoop, och, wat geef iej door veur,
Nen good stukkien vet en het nat neet te laank,
En dan op d'n telder eets mosterd der maank!
Of as 't somtieds eerpel zint met 't bloote gat,
Het vet good ebroan met ne minnigheid nat,
Het mes onder 'n telder, nen göttien van vet,
En dan mar stip, stip, oale Hammer, det et!
Mar as 't zonder vet mut, dan is 't nikse weerd,
Het lief krie-j wel vol, mar 't is zoo weer verteerd.
De tromme kui-j sloan, mar nooit zie-j is good zat,
Den reem mut weer umsgeliek enger nen gat....
En wee-j, wat den gever zoo mooi hef edoan?
Hee zèè neet: "Biej mien soort alleene muu-j goan".
Hee gaf beide karken, den Ham hef der twee,
En al wee 't door krap hef, krig vettigheid mee.
Hebb' daank dan, goon gever, ik weet' neet wee-j zint,
Mar lichte, de-j hier toch mien leedtien' wel vindt.
Iej zörgen veur aandern, en a-j noew wat et,
Stip iej ook, wi-k wedden, pleizeerig in 't vet.

Helderen, Febr. 1937.